1- خب دیگه آخر سالی همه خسته اید؛ میدونم؛پس خسته نباشید؛از خرید کردن؛از خونه تکونی؛از حرص و جوش بیخود خوردن؛از دور خودتون چرخیدن و هیچ کاری انجام ندادن؛میدونم؛میدونم...خیلیهاتون از صبح تا شب توی خیابونا چرخیدین و آخر شب خسته و کوفته با پاهای تاول زده و بار شلوغی جمعیتی که توی خیابون وول میزنن؛داغون و دست از پا درازتر برگشتید خونه.خیلیهاتون بچه ها رو بهونه کردید و رفتید واسه خودتون رخت و لباس نو خریدید.خیلیهاتون توی ترافیک موندید و مشت زدید روی فرمون.خیلیهاتون در طول روز سه؛چهار؛پنج مورد اعصاب خوردی توپ برای خودتون ساختید و خودتونو و اهل و عیال مردم و هموطنان عزیز و ملت شهید پرور  رو به رگبار خار مادر بستید.خیلیهاتون پولای زبون بسته رو دادید جنسای بنجل خریدید؛خیلیهاتون هم از خیر خرید گذشتید و شلوغی و همهمه بازار را رو خلوتی خونه بخشیدید.
2- میگم خرید عید مال اون وقتایی بوده که جد بزرگامون سالی یکبار حموم میرفتند و ایضن سالی یکبار خرید عید میکردن و رخت و لباس نو میخریدن.نه ما که از هفت روز هفته شیش روزشو سری به یک پاساژ میزنیم.پدربزرگ میگه :خفه!(با ضم خ و فتح ف به لهجه صمد وقتی داره از قول ا م ا م میگه :خفه خفه!شاید خنده دار باشد! بخونید) اون بابای پدرسوخته ات سالی یکبار حموم میرفته و خرید عید میکرده! اولن جد بزرگت هفته ای دو روز حموم به کل براش غرغ(قرق؟) بوده.دومن بچه که بودیم دو ماهی یکبار یک تاجر هندی و یک تاجر کشمیری جنسای جدید بازار رو میاوردن تو خونه و ما گل سر سبداشو انتخاب میکردیم.خلاصه اینقدر میگه و میگه و میگه تا من میفهمم این پز پزی بودنم رو از کی به ارث بردم!
3- در راستای تاکسی گیر نیومدن این روزها و دلسوز شدن من؛وقتی پیش میاد با مانی میریم جایی اصرار میکنم که مگه نمیبینی زن و بچه مردم تو خیابونا الاف موندن؛از انصاف به دوره؛سوارشون کن برسونیمشون.خلاصه مردم ما اینقدر خنگولانسن که نگاه به شخص شخیص راننده و همراهش نمیندازن و هی کرایه تعارف میکنن.مانی نزدیک بود منو توی خیابابون پیاده کنه از شدت عصبانیت!
4- یک مورد دیگه هم بود یک پیرزن بیچاره با یک گاری خرید.تا دیدمش گفتم تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهنگ! آدمی!مانی زودباش بنده خدا رو سوار کن برسونیم.این بنده خدا هم با اون پیری و بار و بندیل همچین زبر و زرنگ بود و تند میرفت که نگو!گفتم مانی یک کم بگاز یارو با گاریش داره از ما تند تر میره!خلاصه بعد یک مدت تعقیب و گریز واستاد  ما هم بهش رسیدیم و در ماشین رو باز کردم فوران نوع دوستیمو نثارش کنم که دیدم پیرزن جان شیرجه زد تو کانتینر آشغال کنار خیابون و یک تیکه هایی در آورد و گذاشت توی کیسه روی گاری خریدش!جان شما نباشه جان خودم ترجیح میدادم کیفمو بردارم و بزنم به چاک تا اینکه اون نگاه خشم آلود مانی رو ببینم!تا من باشم دیگه نخوام به زور آشغال دزدها رو به مقصد برسونم!حالا فکر کن خونه یارو کجا میتونسته باشه!
5- از بند بالایی دلم هم گرفت....کلن وقتی تو تاکسی میشینم میبینم راننده یک پاش لب گوره با خودم میگم خدایا این الان وقت استراحتشه نباید با این سن بشینه پای رانندگی به این خسته کنندگی.یا مواردی که خیلیها مخصوصن جوونامون راضی به کارهای چیپ میشن...
6- برای عیدی دادن به آبدارچیمون اول دو تا 5 تومنی نو گذاشتم توی پاکت کارت پستالی که خریده بودم.آقای همکار میگفت چه کلاسی براشون میذاری.ولشون کن بابا همینجوری بده دستشون.اولن به نظر من اینکه تو برای کسی مایه بذاری روی شخصیت خودت باید حساب کنی نه طرف.دومن با خودم فکر کردم تا به حال شاید هیچ کس اینقدر و اینجوری تحویلشون نگرفته این قشر خاص رو و چرا من این کار رو براش نکنم؟و این کار چقدر میتونه طرف رو خوشحال کنه.یک کارت تبریک عید دوهزارتومنی میتونه یک شادی بدون قیمت برای اون بیاره.البته شاید.بعد سر عیدیشون هی با خودم کلنجار رفتم:چقدر خسیسی...ده تومن هم شد پول؟یکی دیگه اضافش کن...واقعن که؟تو فکر میکنی با 15 تومن چی میشه خرید؟یک کیلو گوشت فقط.دوتا دیگه بذار روش . خلاصه این وجدان بی پدر مادر خِر ما رو ول نکرد تا عدد مورد نظر به پنجاه نرسید.
7- یک آبدارچی دیگه هم داریم که بنا به دلایلی نمیخواستم زیاد بهش لطف بشه.از جمله پررو بودنش و مارمولک بازیهاش.خلاصه یک عدد 5تومنی هم برای اون گذاشتم و گفتم تا این وجدان نیومده باز خِر ما رو بچسبه و کیف خالیمونو خالیتر کنه؛در پاکت رو ببندم.وقتی پاکتها تقدیم شد.دیدم این آبدارچی مذکور دومی خیلی تشکر میکنه.هی راه مرفت هی تشکر میکرد.هی راه میرفت هی تعظیم میکرد.دیگه داشتم شرمنده میشدم و گفتم کاش به این بنده خدا هم یک کمی بیشتر عیدی میدادم.خلاصه عصر که بسته پستی برام رسید و باید قیمتش رو تقدیم میکردم هر چی دنبال پنجاه تومن چک پولم گشتم نبود که نبود!کور نشه چشمایی که پنجاه تومنی رو پنج تومنی دیده بود!
8- در یک مناقصه هم که اسنادش رو بنده تنظیم کردم مبلغ خالص و نهایی رو به جای 600 میلیون ریال 60 میلیون ریال زدم و یک صفر ناقابل از تهش انداختم و خدایا خودم رو به خودت سپردم با این سوتی وحشتناک!در راستای همین کوری و بی دقتی بند 4 و 7 و 8 بعد ازعید قراره ما هم با ثابت شدن نمره چشممون به جرگه عملی ها بپیوندیم.برای سلامتی روح پر فتوحمون دعا بفرمائید لطفن.
9- جدا از اینکه خیلی از کارهام توی دو تا شرکتی که بنده مسئولشم موند؛و حتی به خونه تکونی آخر سال اتاقم هم نرسیدم و کثیف و شلخته و ریخته و پاشیده و ژولی پولی انداختمش اومدم بیرون؛آخرین کار سال 86 من توی شرکت این بود که برم دیلیت فایل و دیلیت کوکی و دیلیت هیستوری بزنم تا احیانن توی این هشت روزی که بنده نیستم و همکاران محترم لحاف تشک اونجا پهن کردن؛یک وقت نرن سر کامپیوتر بنده و شیطون بره تو جلدشون و ما رو کشف کنن.چه از روی رد پاها توی اینترنت و چه از روی فایلهایی که یادم رفته هیدن کنم!و خلاصه که این کار یادم رفت و الان وجدانم ناراحته جون شما!و البته کالیبر ناهمگون بنده اجازه نمیده اینهمه راه پاشم برم و به این کارام سر و سامون بدم.
10- معمولن همه قرصها عوارضی دارن اما من حاضرم بمیرم و قرصهایی که یکی از مهمترین عوارضش چاقی هست رو نخورم.توی این هشت روز میخوام از توی استخر بیرون نام تا این اضافه وزنه نره.
11- از دیده بوسی دم عید آی بدم میاد؛آی بدم میاد؛آی بدم میاد هی بغلت کنن و بغل کنی و ماچ مالی بشی و فشار داده بشی...اههههههه....و حرفای تکراری آی سال خوبی داشته باشی و آی پر از موفقیت و شادکامی باشه و آی نمیدونم چی چیک...حالا توی تموم سال جواب سلام یارو رو هم نمیدی ها بعد فکر میکنه چون دم عیده میتونه بپره ماچت کنه.در همین راستای دیده بوسی همکاران خانم با هم دیگه(انجمن لزبین ها) اعتراض آقایون همکار در اومد که شاید اونا هم دلشون بوس بخواد!گفتم چیه بابا؟دارین وصیت میکنین؟فاصله فقط هشت روزه.باورتون شده یک ساله؟چه اتفاقی قراره بیفته؟الحمدلله توی این مملکت روزای کارش هیچ اتفاقی نمی افته چه برسه به روزای تعطیلش که شماها فکر میکنید دنیا زیر و زبر میشه!
12- ولی بدم نیست ها!دیدی بعضیها! میرن خودشون رو 180 درجه تغییر ظاهری میدن؟
13-شوق سفره هفت سین چیدن ما هم بروزیده و به زودی عکسشو میذارم براتون!
12-با بهاری که می آید از راه....چی باش؟ بقیش چی بود؟
.........................................................
پ.ن:هر کی اومد اینجا عیدشم مبارک و خودشم مبارک و روزهای خوبی براش رقم بخوره توی این سال نویی و خلاصه که ما از هر کی بدی دیدیم بخشیدیمش به بهونه سال نو حتی تو که  کینه ما رو به دل گرفتی و اوووووه!

پ.ن:دیروز یک لحظه سرم رو چرخوندم و از پنجره بیرون ماشین رو نگاه کردم دیدم ای وای! همه جا سبز شده!سبز!
پ.ن:کاش میدونستم که نگاهت یه فریب عاشقانه است....شعر آشنایی ما پر بغض این ترانه است...

پ.ن:همه چیز ساده شروع شد...ساده مثل دل سپردن...مثل عاشق شدن تو...مثل عاشق شدن من...هر قدم که با تورفتم هنوزم به خاطرم هست...کوچه ها تموم نمیشد...حتی کوچه های بن بست....

پ.ن:خوبم خوب! و آروم و بی دغدغه و خدا رو شکر بابت این همه حس خوب.خدایا به همه آرامش ببخش....آرامش و آرامش و آرامش...